De hedendaagse reiziger kan op verschillende manieren tussen Amsterdam en Haarlem reizen. De auto, trein of bus brengt ons snel en gemakkelijk naar de gewenste bestemming. In de 15e eeuw bestonden deze keuzemogelijkheden nog niet. De weg naar Haarlem was toen een waterweg voor scheepvaart.
>In de dertiende eeuw laten de graven van Holland en de abten van Egmond een dijk aanleggen om het gebied de Velserbroek te beschermen tegen overstromingen. Tot op de dag van vandaag is het grootste deel van de dijk nog zichtbaar. De Velserdijk doorstond ruim 10 eeuwen geschiedenis.
>De Velserdijk is één van de oudste overgebleven dijktypes met sluisjes. Om die reden is de dijk een authentiek, waterstaatkundig zeldzaam geworden element in het landschap. Bovendien is de dijk, onderdeel van de IJdijken, van sociaalhistorisch en landbouwhistorisch belang vanwege de functie van bescherming van de weidegebieden.
>Modepaleizen in Amsterdam, wie kent ze niet: majestueuze gebouwen als dat van de Bijenkorf op de Dam, Metz & Co in de Leidsestraat en het ‘Hirschgebouw’ op het Leidseplein? Minder bekend is echter dat in die gebouwen, die veelal dateren uit het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw, modehuizen of warenhuizen met belangrijke modeafdelingen waren gevestigd die zich aanvankelijk alleen richtten op een select publiek dat het aanbod van haute couture en luxe confectie kon bekostigen.
>De architecten en kunstenaars van de Amsterdamse School hebben Amsterdam in het begin van de twintigste eeuw op een geweldige manier verfraaid en van Amsterdam ‘het Mekka der volkshuisvesting’ gemaakt. Vooral in de Spaarndammerbuurt zijn veel van hun gebouwen te vinden.
>“Als gij met den spoorwegen te Amsterdam komt, ontwaart uw oog een lomp gebouw, dat door een toeval daar schijnt nedergeworpen te zijn,- dat is de Willemspoort. Vroeger stond daar een meesterstuk van vroegere bouwkunst, de Haarlemmerpoort, eene poort rijk aan geschiedkundige herinneringen, eerwaardig om derzelver oudheid en schoone bouworde.” (Anoniem, 1844)
>Het is zomer, de pretparken stromen vol met bezoekers. De Efteling, Hellendoorn, Slagharen en zelfs Disneyland Parijs liggen door auto en trein praktisch ‘om de hoek’. Amsterdammers die in voorgaande eeuwen vertier in de openlucht zochten, konden niet even op en neer naar Brabant of Parijs. Maar gelukkig konden zij terecht in de talloze pleziertuinen aan de rand van de stad.
>Rijk worden is niet iets waar je meteen aan denkt als je zand ziet. Slimme Amsterdamse ondernemers hebben echter eeuwenlang Goois zand verkocht. Al in de zeventiende eeuw was er veel behoefte aan zand. De VOC gebruikte het zand als ballast in schepen en bouwde er in het Verre Oosten kades mee. Later gebruikten aannemers het zand om huizen te bouwen en wegen en spoorwegen aan te leggen.
>Als het aan de Amsterdamse wethouder De Miranda had gelegen, was een groot deel van de Wester- en Bussummerheide een Amsterdamse enclave geworden. Een tuinstad voor 50.000 Amsterdammers waar het goed toeven zou zijn. Nu ondenkbaar.
>De Amsterdam International Fashion Week is sinds 2004 uitgegroeid tot een internationaal bekend evenement dat twee keer per jaar wordt georganiseerd. Veel minder bekend is dat de AIFW een voorganger had in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw.
>“Om me heen stormden mensen als beesten op de rekken af. Ik wilde een tasje pakken, maar voor ik er erg in had griste iemand het alweer uit mijn handen. Ellebogen porden in mijn zij, handen trokken aan mijn jas. Leuk shoppen in de Bijenkorf? Het was een gekkenhuis.” Aldus Lola, een 24- jarige studente die zich één keer aan de drie Dwaze Dagen in de Bijenkorf heeft gewaagd. Het warenhuis begon ooit als een chique speciaalzaak voor rijke en nette mensen. Anno 2015 wil het grootse warenhuis weer terug naar het luxe imago van weleer.
>“De oefening is aangenaam en het best bij schaatsenrijden te vergelijken.” Zo probeerde de firma H.H. Timmer en Co de Amsterdammers uit te leggen wat fietsen was. Toen zij op 17 maart 1869 bij de Oude Schans Nederlands eerste rijschool voor vélocipèdes openden, hadden de meeste mensen nog nooit een fiets gezien. Er was een wereld te veroveren.n
>Op 1 juni 1966 won Provo één zetel in de Amsterdamse gemeenteraad.
>In 1927 nam de 25-jarige Bet van Beeren (1902-1967) het café van haar oom over en doopte het om tot Café ’t Mandje. Het café werd een plek waar men zichzelf kon zijn, in een tijd waarin homoseksualiteit nog taboe was.
>In de nacht van 17 op 18 april 1929 brandt één van Amsterdams mooiste gebouwen af: het Paleis voor Volksvlijt. Op dezelfde plek staat nu het gebouw van de Nederlandsche Bank. De roep om de herbouw van het Paleis leeft nog steeds.
>‘Spyker Cars’ is een Nederlandse fabrikant van exclusieve sportauto’s dat onder leiding van Victor Muller is opgericht in 1999. Het waren echter de gebroeders Spijker uit Hilversum die eind 19de eeuw het oorspronkelijke bedrijf hadden opgezet en begin 20ste eeuw internationaal doorbraken met Spyker Automobielen N.V. Het bedrijf kent een verleden van vallen en weer opstaan.
>Op het Amsterdamse Kleine Gartmanplantsoen, bij het Leidseplein, staan her en der tientallen bronzen leguanen, agames en varanen. De beeldengroep heet Blauw Jan. De beelden verwijzen naar de beroemde menagerie van Jan Westerhof, oftewel Blauw Jan.
>Als toeristen aan Amsterdam denken gaat het daarbij vaak om Nederlands bekendste hoerenbuurt de Wallen. De reputatie van deze buurt is niet altijd even goed geweest. Om vrouwenhandel en witwaspraktijken tegen te gaan, heeft de gemeente Amsterdam in 2010 het plan opgevat in een aantal jaren dit gebied op te schonen, ook wel project 1020 genoemd.
>De duivekater of deuvekater is een traditioneel feestbrood, dat voornamelijk in de streek ten noorden van Amsterdam (Nieuwendam en Zaanstreek) wordt gebakken, vooral in de winterse feestperiode tussen Sint Nicolaas en Drie koningen. Het is een langgerekt ovaal, zoet witbrood. De echte Noord-Amsterdamse of Zaanse duivekater is een zogenaamd vloerbrood, dat wil zeggen op de plaat gebakken, dus niet in een bakvorm.
>Het Muiderslot diende onder graaf Floris V als waterburcht. Later werd het onderdeel van verschillende waterlinies. De geschiedenis van het Muiderslot en het water zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
>