Groene parels in het Nederlandse landschap
Ze zijn niet allemaal te bezoeken, maar flink wat Nederlandse kastelen en historische buitenplaatsen ontvangen graag gasten. Een nieuwe gids zorgt voor de nodige inspiratie.
>Ze zijn niet allemaal te bezoeken, maar flink wat Nederlandse kastelen en historische buitenplaatsen ontvangen graag gasten. Een nieuwe gids zorgt voor de nodige inspiratie.
>Hanna Jacoba (Annie) Averink wordt in 1913 geboren in Enschede. Annie’s ouders scheiden als Annie nog jong is en Annie blijft bij haar moeder, die snel hertrouwt. Annie groeit op in een samengesteld gezin, waar ze zich niet altijd thuisvoelt. Als het gezin in 1926 naar Amsterdam verhuist gaat de jonge Annie – ze is dan pas dertien jaar – aan het werk. Annie’s moeder stelt voor dat Annie wat afleiding van haar vele werk kan vinden bij de Arbeiders Jeugd Centrale, de jongerenorganisatie van de socialisten. Maar Annie voelt zich meer aangetrokken tot de Zaaier, de communistische jongerenbeweging. Annie sluit zich aan en werkt jarenlang onvermoeibaar voor haar ideaal: het communisme inzetten om een beter leven te bieden aan lagere klassen.
>Bruine kroegen in Amsterdam fungeren vaak als een tweede huiskamer, waar je met wildvreemden een praatje kunt maken. En als ze dan ook nog gekookte eitjes op de bar hebben staan, en zelf hun gehaktballetjes draaien, dan kan er niks meer misgaan.
>Op een mooie zondagmiddag zit de Fruittuin van West vol met jonge gezinnen. Hier, omringd door weilanden, sportvelden en volkstuintjes, kunnen ze even bijkomen van de drukte in de hoofdstad. Wat ze niet weten, is dat dit groene stukje van de Osdorper Binnenpolder een van de laatste oorspronkelijke veenweidelandschappen is onder de rook van Amsterdam. Een landschap dat al eeuwenlang min of meer hetzelfde is, maar de stadsgrens steeds dichterbij heeft zien kruipen.
>Café ‘t Papeneiland, een van de laatste authentieke bruine kroegen van Amsterdam, ademt ouderwetse gezelligheid. Hun appeltaart is zó legendarisch dat zelfs de Amerikaanse oud-president Bill Clinton hem geproefd heeft – en er vervolgens een hele taart van meenam naar zijn hotel. Maar het zijn niet alleen de smaken die dit café bijzonder maken. De sfeer is onmiskenbaar Amsterdams, net als de leus boven de bar: ‘Alle dagen dronken is ook een geregeld leven’. Dat valt natuurlijk niet te betwisten.
>Je kon een schuilkelder onder een metrostation bezoeken of kijken hoe het staat met de verbouwing van het Artis-aquarium, maar knaller van de 38ste editie van de Open Monumentendagen in Amsterdam was toch wel de openstelling van de Poentunnel.
>Er zit niet écht een rode draad in de tentoonstelling ‘Gezichten van Noord-Holland’, die sinds kort in het Amsterdam Museum is te zien. En dat is ook precies de bedoeling: de diversiteit van Noord-Hollanders tonen.
>Annick (Germaine Mathilde) van Hardeveld wordt in 1923 geboren in Amsterdam. Ze is het eerste kind van haar vader Jan van Hardeveld en haar Franse moeder Germaine Bertin. Een paar jaar later wordt nog een jongetje geboren: Yann Emile. Als de oorlog in mei 1940 uitbreekt is Annick zestien jaar en net begonnen aan de opleiding tot verpleegster bij het Rode Kruis.
>Na drie jaar onderzoek en schrijven is het project Textiel uit Hollandse bodem nu afgerond en is de publicatie ‘Textiel uit Hollandse bodem. Archeologische vondsten uit de 17e en 18e eeuw’ te koop. Tijdens dit project zijn vele archeologische vondsten bekeken, waaronder vondsten uit het depot in Amsterdam. In dit artikel komen enkele damast vondsten voorbij, gekoppeld aan beschrijvingen van het gebruik van damast in historische bronnen én enkele overgebleven museumstukken.
>Het was een ingrijpend project. Kilometers aan buizen werd door het hele land uitgerold, monteurs bouwden miljoenen fornuizen en geisers om. Oude kooktoestellen gingen naar de sloop. Cabaretier Wim Kan zong in zijn oudejaarsconference op de radio ‘Twaalf miljoen oliebollen op aardgas’. En nu, zestig jaren later, gaan we van het aardgas af.
>Het Allard Pierson Museum heeft onlangs een tamelijk unieke collectie liedbladen, liedboekjes en prenten met afbeeldingen van straatzangers verworven. De collectie omvat 359 stukken uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw.
>Het was eens een bierhuis ontworpen door Cuypers voor Heineken, maar werd later het huis van de Vrijmetselaars. De Vrijmetselaarsloge La Charité is de oudste nog bestaande in Nederland en zij gebruiken een deel van het pand nog steeds. In de gevel zijn de symbolen van de vrijmetselarij ook nog te herkennen.
>Voor een bijzonder avondje uit ga je naar het Koninklijk Theater Carré. Het klassieke gebouw aan de Amstel ademt een grandeur uit van vervlogen tijden. Bij binnenkomst zorgen de schitterende kroonluchters, rood fluwelen stoelen en overdadige decoraties ervoor, dat je je even terug waant in de negentiende eeuw. Het rijke interieur maakt het lastig om voor te stellen dat hier vroeger paarden rondrenden en circusartiesten de meest halsbrekende toeren uithaalden.
>De Zeedijk is één van de oudste straten van Amsterdam en misschien ook wel één van de kleurrijkste. Het Amsterdam Museum wijdt er een mini-expositie aan, met veel portretjes in beeld en geluid van bezoekers, bewoners en mensen die er werken.
>In een tijd waarin de wereld werd verscheurd door conflict en onderdrukking, was er een groep helden die standhield te midden van de chaos. De tentoonstelling, ‘Who Cares?’, in Museum Van De Geest werpt licht op de vaak vergeten verhalen van moed in de Nederlandse psychiatrie en zorg voor verstandelijk gehandicapten tijdens de grimmige jaren van de Tweede Wereldoorlog.
>Amsterdam beschikt weer over een vondelingenkamer, waar radeloze moeders hun pasgeboren baby achter kunnen laten. Vondelingenkamers zijn een moderne variant van de vondelingenmolens die in vroeger eeuwen in kloosters werden gebruikt.
>Op het Vuurtoreneiland ten oosten van Amsterdam ligt de Kustbatterij bij Durgerdam. Vanaf deze militaire versterking moesten de kust van de Zuiderzee en de Amsterdamse haven beschermd worden tegen binnenvarende vijanden. De kustbatterij werd in 1886-1887 aangelegd en is één van de oudste werken van de Stelling van Amsterdam.
>Stichting Ons Amsterdam, dat dit jaar 75 jaar bestaat, organiseerde op donderdag 18 januari een speciale rondleiding in het Rijksmuseum. Rondleider Marloes Kleijn vertelde uitgebreid over de meesterwerken uit de negentiende eeuw en twintigste eeuw: een periode van ongekende veranderingen en creatieve revoluties.
>“Even een biertje drinken in de olifant?” Dat hoorde je alleen tijdens de Wereldtentoonstelling van 1895. Op het Museumplein in Amsterdam was een 45 meter hoge olifant met een ‘Wiener Café’ op zijn rug gebouwd. Ook populair was het historische dorp Oud-Holland, waar bezoekers zich even in de 17de eeuw konden wanen.
>Stemrecht voor vrouwen. De 8-urige werkdag. Deze dingen werden mede mogelijk gemaakt doordat grote groepen mensen op de been kwamen. Sommige protesten veranderden de wereld, anderen haalden maar een klein beetje uit. Toch mogen we in Nederland gelukkig allemaal gebruik maken van ons demonstratierecht.
>