Metersdik was de betonnen muur die de Duitsers midden 1943 lieten bouwen. Op de Hartveldsebrug, de grens met Amsterdam. De muur reikte zeker twee meter hoog. Een wachtpost kon de beide doorgangen afsluiten met stalen palen en prikkeldraad. Bij de Weesper Trekvaart eindigde de muur in een grote bunker met zwaar geschut. Bij de Ringvaart stond een kleinere bunker.
>Hoe langer de oorlog duurde, des te minder er te koop was. Bij kruidenier en groenteman kon je alleen terecht met distributiebonnen. En dan moest je afwachten wat er te krijgen was. Het bonnensysteem was nodig om de beschikbare levensmiddelen onder de bij de gemeente ingeschreven bewoners te verdelen. Voor de oorlog had de Nederlandse regering al voorbereidingen voor zo’n systeem getroffen. Terecht bleek nu. In een school aan de Ouderkerkerlaan opende het distributiekantoor.
>Aan de Ouderkerkerlaan, vlakbij de Diemerbrug, had weduwe De Wild haar boekhandel-drukkerij. In een onopvallend buurtje met een sigarenzaak en een winkel waar je duimdrop kocht. Hier rolde het verzetsblad Vrij Nederland van de pers.
>Bruggen praten niet. Jammer, want anders had de Diemerbrug kunnen vertellen over de oorlogsjaren. Bijvoorbeeld over de wagens van Saan die toen ze ’s nachts over de brug reden nog rood waren en de volgende ochtend ineens fris groen en oranje oogden.
>Er staat een monument van Diemen in Holwerd (Friesland). Als dank voor het opvangen en laten aansterken van ondervoede jongeren. Eind 1944 was er vrijwel niets meer te eten. Suikerbieten en tulpenbollen kwamen op het menu. Een predikant in Diemen zocht contact met een kennis in Holwerd. Of er aan aardappelen was te komen en konden op de heenweg ondervoede kinderen mee?
>Op de brug van de ringspoorbaan waren ze geklommen. Dolblije inwoners van Diemen die op de stralende ochtend van 8 mei 1945 hun bevrijders begroetten. De Seafort Highlanders, Canadezen, kwamen over de Muiderstraatweg aanrijden. Een machtige colonne van honderden trucks, motorfietsen, pantserwagens en jeeps. Op weg naar Amsterdam.
>Diemen was in 1939 een dorp met nog geen zesduizend inwoners. De meeste woningen stonden rond de Diemerbrug. Waar nu het gemeentehuis staat, liepen koeien. Diemen stroomde in 1939 vol met Nederlandse militairen, keukenwagens, paarden en geschut. Het vaderlandse leger was paraat. Maar het kon niet op tegen de Duitse troepen. In mei 1940 reden Duitse soldaten door Diemen. Dat was het begin van vijf moeilijke jaren.
>Het transport van duizenden joden uit Amsterdam naar het doorgangskamp Westerbork ging per spoor. Overvolle treinen reden over de spoorwegovergang van de Ouddiemerlaan. Wandelaars die het Westerborkpad lopen, eindigen hun eerste etappe in Diemen. Deze herdenkingsroute begint bij de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam, want daar brachten de Duitse bezetters opgepakte joden heen.
>De hoofdingang tot de joodse begraafplaats ligt aan de Ouddiemerlaan 146. Pal naast de spoorbaan. Hier reden joden langs die van Amsterdam naar Westerbork moesten. Op deze begraafplaats liggen de urnen van ongeveer 400 van hen.
>Rond 1980 werd het steeds duidelijker hoe ernstig de bodem op bepaalde plekken in Nederland vervuild was door toedoen van chemisch afval. In het rijtje van meest beruchte plaatsen voegde zich ook de Diemerzeedijk. De vervuiling van lucht en grond in Diemen is een gifzwarte bladzijde in de lokale geschiedenis.
>Twee april 1728. Het is nacht. Jan Kleyn, zijn broer, neefje en dienstmeid liggen te slapen, als Jacob Gerritsz. het huis binnen sluipt. Jacob is Jan nog geld schuldig, maar wil niet betalen. Met een bijl vermoordt hij zijn vriend en diens huisgenoten en rooft al hun geld. Maar Jacob komt hier niet ongestraft mee weg. Hij wordt gepakt en komt voor ‘t Geregt van Diemen.
>Boerderij ‘Het Uijlebosch’ heeft zijn functie als Kringenwetboerderij verloren. Waar vroeger de schapen stonden en de boer zijn koeien molk, is nu stichting Herstelling gehuisvest. ‘De Zeehoeve’, zoals het complex nu heet, is een diagnosecentrum. Hier kunnen mensen geholpen worden om hun kwaliteiten te benutten en een advies krijgen voor een passend (werk)traject.
>Op zaterdag ‘na sinte Michielsdaghe’, in het jaar 1305, verteert Bernd van den Dorenwerde eten en drank ter waarde van 15 schild in herberg Diemerdam. De bewaard gebleven rekening is de eerste vermelding van een bezoek aan een Diemense herberg. Hoe zou het de historische herberg Diemerdam sinds de veertiende eeuw zijn vergaan?
>Aan de oever van de derde Diem, direct achter de Diemerzeedijk, staat het huis van de familie Smeenk. Naast het huis ligt een boot aangemeerd, de DM1. Dit is niet zomaar een boot. Het is de vissersboot van Gerard Smeenk, de laatste beroepsvisser van Diemen.
>‘Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan’, schreef dichter Hendrik Marsman in 1936. Tegenwoordig zijn niet alleen rivieren, maar ook kanalen niet meer weg te denken uit het Hollandse landschap. Het Amsterdam-Rijnkanaal loopt langs Diemen helemaal door tot aan Tiel. Vanuit de trein tussen Amsterdam en Utrecht heb je er mooi zicht op. Maar wat is de geschiedenis van deze belangrijke waterweg?
>Ooit bestond het grondgebied van de huidige gemeente Diemen voor een veel groter deel uit oppervlaktewater. Er was voortdurende wateroverlast, dreiging van overstromingen en de grond was drassig. Zonder menselijk ingrijpen had het land weinig waarde. Hierin ligt de oorsprong van de dijkopbouw en het hoogheemraadschap in Diemen.
>Wie de kleine begraafplaats ‘Gedenk te Sterven’ in het buurtje Oud-Diemen bezoekt vindt daar tussen oude zerken de fundamenten van de oudste, ooit aan Maria gewijde dorpskerk van Diemen. Naast enkele andere, in de jaren 90 van de 20e eeuw herbouwde oude panden staat hier ook het voormalige Rechthuis van Diemen. Want wat nu Oud-Diemen heet was tot ver in de 18e eeuw de dorpskern van Diemen.
>