De kraamtijd is een bijzondere periode voor een moeder en haar pasgeboren baby. Vroeger werd de komst van een nieuw gezinslid anders gevierd dan nu. Geen grote ooievaar in de tuin, maar een linnen lapje om de deurklopper. En voor het kraambezoek was er een glas kandeel (alcoholische drank) in plaats van een beschuit met muisjes. Tijd om een aantal bijzondere kraamgebruiken uit het verleden toe te lichten.
>Als je het over papier knippen hebt, denken velen van ons terug aan de kleutertijd. Waar een gevouwen papiertje met wat knipjes een sneeuwvlok kon worden. Maar wat veel mensen niet weten is dat je vroeger je brood kon verdienen met papierknipwerk. In de 17de en 18de eeuw was dit zelfs een vooraanstaande bezigheid in hoge kringen. De papieren kunstwerkjes waren verzamelobjecten en de onderwerpen liepen uiteen van familiewapens, Bijbelse voorstellingen, gezegdes tot echtelijke ruzies. Door het fragiele materiaal zijn van de duizenden kunstwerken slechts enkelen overgebleven. Tijd om een aantal Hollandse knippers en hun fijne werk uit de vergetelheid te halen.
>Ze was een absolute superster in de 18de eeuw, neushoorn Clara. Vreemd, groot, ontzagwekkend en vooral totaal anders dan alle andere bekende dieren. Zeventien jaar lang trok ze met haar Nederlandse eigenaar door Europa, langs hoven, markten, kermissen en carnavals. Van Wenen tot Parijs en van Napels tot Kopenhagen, liepen vorsten, boeren, burgers en kunstenaars uit om het dier te bewonderen en vast te leggen. Vandaag voegt het Rijksmuseum een zeldzaam, ruim 50 centimeter groot terracotta beeld van Clara uit de 18de eeuw toe aan de collectie.
>
2 min
In het jaar 1771 zonk het schip Vrouw Maria. Aan boord waren meesterwerken van Nederlandse schilders. In het televisieprogramma De Gezonken Meesters van Omroep MAX wordt zes van deze kunstwerken nieuw leven ingeblazen. De Gezonken Meesters is vanaf zondag 19 januari wekelijks om 20.25 uur te zien op NPO 1. Na afloop van de serie worden de winnende kunstwerken in Het Scheepvaartmuseum tentoongesteld. Deze werken zijn vanaf 24 februari in het museum te zien.
> 1 min
Het Allard Pierson Museum heeft onlangs een tamelijk unieke collectie liedbladen, liedboekjes en prenten met afbeeldingen van straatzangers verworven. De collectie omvat 359 stukken uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw.
>De Zaanstreek is niet alleen vermaard om zijn cacao, er stonden ook papiermolens die papier van onovertroffen kwaliteit maakten. De Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring is er op gedrukt en Beethoven schreef er zijn composities op. Een pas verschenen boek zet de Zaanse papiergeschiedenis op … papier.
>De expositie ´Made in…´ in het Zaans Museum gaat over de kleding die tussen 1760-1850 in de Zaanstreek werd gedragen. Wat is zo kenmerkend voor de streekdracht in deze periode? Modeconservator Leonie Sterenborg vertelt ons er meer over.
>Een priestergewaad waarvan de zijden stof al eerder over een dansvloer heeft gezwierd. In de achttiende eeuw kwam het voor dat galajaponnen (robes à la française) werden vermaakt tot priestergewaden. Maar hoe kon deze transformatie van wereldlijke kleding naar sacraal gewaad vorm krijgen? Of met andere woorden: hoe werd ‘aardse stof tot hemels lof’?
>Cornelis Troost is een bekende veelzijdige Nederlandse kunstenaar uit de 18de eeuw. In zijn leven heeft Troost diverse portretten, genreschilderingen, militaire voorstellingen en toneelscènes gemaakt. Hij werd ook wel de Nederlandse ‘Hogarth’ genoemd, naar de Engelse kunstenaar William Hogarth die met satirische schilderijen de hogere klasse becommentarieerde. Troost tekende en schilderde ook huiselijke taferelen waarmee hij de gegoede burgerij te kijk wist te zetten.
>Een markante verschijning in het straatbeeld bij de Zeeburgerdijk is Molen de Gooyer, gelegen naast Brouwerij ’t IJ. De molen is geplaatst op twee op elkaar geplaatste houten achtkanten, waardoor de molen vrij hoog staat. Deze molen zou dé hoogste van Nederland zijn geweest als men de roeden niet een vol hek te kort had gemaakt.
>