Het spookt op het kerkhof

1915 – Aardedonker was het op de Vuurlijn. Het grind knarste onder de laarzen van soldaat V. Hij was van Fort De Kwakel op weg naar het Fort aan de Drecht. Bij de opstelplaats voor het geschut boog hij af en vervolgde zijn weg over het Zijdelveld. Halverwege kwam hij een angstige bewoner tegen. “Het spookt op het kerkhof”, zei deze, “een dwaallicht danst over de zerken”.

Elzenlaan aan de Vuurlijn

Met het geweer onder de arm liep soldaat V. in de richting van het kerkhof. Daar vuurde hij een schot af. “Als het licht zich nog eens vertoont, wordt er gericht geschoten”, riep hij. Het licht ging uit en de daarop volgende avonden bleef het weg. Het spook werd niet meer gezien. De Elzenlaan is sinds jaar en dag een rustige verbindingsweg voor voetgangers en fietsers tussen Boterdijk en de Watsonweg. Scholieren rennen er regelmatig dit deel van hun “rondje Zijdelmeer”. Leden van de Groen- en Knotgroep hebben er hun uitvalsbasis.

De tuin van Bram de Groote ligt tegen de Elzenlaan genesteld. Bram wist de tuin bij zijn woonboot aan de Boterdijk om te toveren tot een oase van exotische bomen, heesters en planten. Via zijn zonen regelde hij zaad en stekjes van planten uit de hele wereld. De tuin is nu in beheer bij Landschap Noord-Holland. Een groep vrijwilligers doet het werk.

Aan beide zijden van de Elzenlaan hebben woonarkbewoners hun erf, tuin, schuur en garage ingericht. Zij kwamen van hun ligplaats in het Zijdelmeer achter de kerk in de Schans. De gemeente dempte in de jaren zestig van de vorige eeuw een groot deel van het Zijdelmeer en de verbinding naar de Amstel om de woonwijk Meerwijk te kunnen realiseren.

1986 – Elzenlaan en turfschuur. Collectie SOUDK, foto Wilfried Overwater.

Opstelplaats van het geschut

De Vuurlijn, onderdeel van de Stelling van Amsterdam, doet in weinig meer denken aan de oorspronkelijke uitvoering van plm. 1911. Het was een gedekte weg, d.w.z. dat de troepen zich via de Vuurlijn veilig konden verplaatsen van het ene naar het andere fort of van de ene batterij naar de andere. De weg is regelmatig opgehoogd en de heuvels zijn ingeklonken. Het parkeerterrein bij de Elzenlaan was opstelplaats van het geschut. Na de tweede wereldoorlog (1940-1945) werd de Vuurlijn aangeduid met “de Zeven Heuveltjes”; er werd door gezinnen gespeeld en gepicknickt, stiekem gevist door jeugd en verliefden keken er niet alleen naar de sterren.

Bron: Stichting Oud Uithoorn / De Kwakel

Publicatiedatum: 07/08/2013