Woestduin

Woestduin vormt samen met Leyduin en Vinkenduin een aaneengesloten complex van buitenplaatsen op de overgang van de duinen naar de lager gelegen strandvlakte. Meest bekend is Woestduin van de periode 1901-1911 toen de eerste renbaan van Nederland hier werd gevestigd.

Klein begonnen

Woestduin is begonnen als een aparte buitenplaats. Omstreeks 1700 is Willem Wz. Six eigenaar van het land. Het is dan al een buitenplaats met een eenvoudig geometrische inrichting. David ten Hove verwerft het buiten in 1764. Hij vergroot en verfraaid het buiten en laat een nieuw huis genaamd ‘Woestduin’ bouwen. Dit huis wordt in 1955 gesloopt. De huidige spiegelvijver, verschillende lanen, de uitzichtheuvel en de plek van de ronde vijver stammen uit de periode van Ten Hove. Hoewel er een ontwerp bekend is van A. Snoek uit 1766 is niet bekend of dit ook het uitgevoerde ontwerp is.

Aan het eind van de achttiende eeuw (1787) wordt Jean Louis van den Burch eigenaar van de buitenplaats. Onder zijn hoede wordt omstreeks 1800 de omgeving van het huis door Johann David Zocher opnieuw vormgegeven in landschapsstijl. Hiervan resteert een uitkijkheuvel. Na 1874 komt de buitenplaats in het bezit van de eigenaren van het Huis te Vogelenzang, de familie Barnaart.

Hotel Woestduin. Collectie Noord-Hollands Archief.

Aan eigen succes ten onder

Rond 1900 koopt Hotel- en terreinmaatschappij Woestduin de plaats. Het oude huis wordt geëxploiteerd als hotel/restaurant. In de omgeving laat directeur Van Stolk een renbaan aanleggen door Leonard Anthony Springer en laat hij een nieuw huis ‘Woestduin’ bouwen. De renbaan bij Woestduin is de eerste renbaan in Nederland en is direct een groot succes. Toch verbieden burgemeester en wethouders van Bloemendaal in februari 1909 het houden van koersen op zon- en feestdagen. Doel hiervan was de beteugeling van de goklust, die ongekende vormen zou hebben aangenomen. Volgens de tegenstanders was de baan de ‘vloek van Kennemerland’. Woestduin ging toen noodgedwongen op zaterdag koersen, maar dat was funest voor de publieke belangstelling. De renbaan moest daardoor in 1909 worden gesloten. De plek van de renbaan is als open plek nog altijd goed herkenbaar in het landschap.

Huize Woestduin, ca. 1900. Collectie Noord-Hollands Archief.

Recente geschiedenis

Nu de renbaan gesloten is wordt het landgoed weer verkocht. J. Cordeman laat in 1912/13 door Springer een rozentuin aanleggen in de tuinen van Woestduin. Omstreeks 1940 volgen enkele sloopwerkzaamheden, waarbij de tribune van de renbaan en een gedeelte van huis Woestzuin wordt gesloopt. Een paviljoen met torentje uit de tijd van de renbaan wordt verbouwd tot bungalow en krijgt de naam “Oud Woestduin”. Het oude witte herenhuis (het voormalige hotel) wordt in 1954 door de familie Dólleman verkocht aan cacaofabriek de Zaan. Dit bedrijf laat het herenhuis slopen en vervangen door een nieuw landhuis aan de Manpadslaan dat gebruikt wordt door de Amsterdamse architect D. Romeyn

In 1997 wordt Landschap Noord-Holland eigenaar van de buitenplaatsen Leyduin, Vinkenduin en Woestduin. De terreinen zijn opengesteld voor wandelaars en fietsers.

Z.K.H. Prins Hendrik op de renbaan Woestduin in 1909. Collectie Noord-Hollands Archief.

Landschap Noord-Holland / Cultuur Compagnie

Literatuur:

  • Albers, L.H. Landgoederen van Zuid-Kennemerland, 1984
  • Bertram, Christian, Noordholland Arcadia, 2005
  • Oldenburger-Ebbers, Carla S., Anne Mieke Backer en Eric Blok. Gids voor de Nederlandse tuin- en landschapsarchitectuur, Deel West
  • Slob, W De renbaan Woestduin, 1994
  • Sterck-Proot, J.M. Woestduin, 1946

Publicatiedatum: 30/04/2012

Aanvullingen

Vul deze informatie aan of geef een reactie.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.