Interview Paul Post van Archief Alkmaar

Van beroemde voorouders tot oude stadskaarten, in het Regionaal Archief Alkmaar is van alles te ontdekken. Directeur Paul Post vertelt over de kerntaken van het archief, van behoud tot educatie.

Wie had ooit gedacht dat er in mijn familie een Europees kampioen atletiek zou zitten? ‘Brasser die in trainingspak met groot gemak over de 1,74 meter was gesprongen, bewees duidelijk dat hij de beste springer van het tienkamp was.’ Maar ook: ‘Brasser liep niet, hij ‘sukkelde’ over de baan waardoor hij den slechsten tijd van de elf deelnemers maakte: 5 min. 30,6 sec.’

In het archief is nog veel meer te ontdekken dan alleen beroemde familieleden. Zo is er vanaf deze week een nieuwe tentoonstelling ‘Alkmaar op de kaart’. Daar worden allemaal verschillende oude kaarten van Alkmaar en omgeving tentoongesteld. Van een oude middeleeuwse kaart tot eentje uit de twintigste eeuw. Volgens Paul Post, directeur van het archief, kun je sommige kaarten nu zelfs nog goed gebruiken, zoals de kaart van het centrum van Alkmaar. ‘Je kan alles zelf zien, dat is er zo leuk aan!’

Ouderwetse back-up

Naast de tentoonstelling is het natuurlijk ook een archief. Alles wordt hier bewaart wat wettelijk bewaart moet blijven. Van een oude kopie van het stadsrecht van Alkmaar tot de “nieuwste” gemeentelijke papieren van twintig jaar oud aan toe. Maar niet alleen dat, ook gegevens van sportverenigingen. Je zou het een soort van ouderwetse back-up kunnen noemen.

10 kilometer

Volgens Paul Post nemen ze niet alles aan. ‘We krijgen maar vijf procent van wat de gemeente maakt, de rest wordt weggegooid. Bij andere instanties komt als eerst een inspectie langs die kijkt of het wel nut heeft wat we van ze opslaan. Ondanks die grote filtering staat hier toch zo’n 10 kilometeraan archiefplanken. Er komt telkens meer bij waardoor we een nieuw depot aan het bouwen zijn.’

Granatendicht

‘Het is wel grappig hoe streng de regels voor het bouwen van een depot voor een archief zijn. Het moet bijvoorbeeld granatendicht zijn. Allemaal vastgesteld door de overheid. Het rare eraan is, is dat het museum helemaal geen regels heeft voor het veilig opslaan van spullen. Dat is een groot verschil tussen ons. Maar ook onze exposities, die hebben we af en toe maar niet zo groot. Je moet bij ons vooral zijn voor de aparte sensatie van het echt vast te kunnen houden van een stuk. Het klopt dat er vooral 55-plussers komen die dat doen, maar dat betekent niet dat het voor andere leeftijden saai is. Basisscholen komen hier langs met kinderen die vragen gaan maken, jongeren voor hun profielwerkstuk. Al die mensen kunnen hier langskomen voor informatie uit een groot gebied. Van den Helder tot Castricum. De meesten komen hier voor informatie uit de tweede wereldoorlog. Mensen zijn geïnteresseerd in de oude bewoners van hun huis en vooral of dat toen Joden waren.’

Digitaal

Maar hoe moet het verder met al die informatie nu er veel digitaal wordt opgeslagen? ‘Dat is nog een groot probleem voor ons. We hopen natuurlijk dat het papier het zo lang mogelijk gaat volhouden, maar met alle digitale bestanden proberen we ook nog iets van te maken. Het zou toch zonde zijn als je zo meteen niks meer kunt lezen doordat de techniek geen oudere bestanden meer kan ontcijferen. We lossen dit op door alles waarmee wij en de gemeente werken hetzelfde te laten blijven. Hardware plus software. Het wordt een nieuwe uitdaging, maar we gaan hem aan!

Meer info op www.archiefalkmaar.nl.

Publicatiedatum: 15/02/2012