Bewaarschool te Hilversum

Het was in 1850 helemaal niet vanzelfsprekend dat kinderen naar school gingen. In de arme Hilversumse weversgezinnen werkten kinderen van zes jaar als spoeler of spinner. Dominee Molemans wilde wat doen aan het hoge percentage analfabeten onder zijn parochianen. Hij vroeg aan freule Johanna Henriëtta Corver Hooft geld te geven voor het bouwen van een school. De freule trok zich het lot van de Hilversumse kinderen aan en droeg graag bij. Op de grond van Lammert Kruimel aan het Noordse Bosje verrees een nieuwe school.

De drie zussen Steuven

De drie ongehuwde zussen Mietje, Keetje en Heintje Steuven gaven les op de school. Het was een populaire school. De drie onderwijzeressen Steuven waren zeer gedreven. Veel Hilversummers hebben in die tijd van hen lezen, schrijven en rekenen geleerd.

De bewaarschool (rechts).

Sloop

Na de Tweede Wereldoorlog werd het schooltje lange tijd bedreigd met sloop. Maar dankzij protesten van de buurt en de Hilversumse historische vereniging Albertus Perk is het gebouw bewaard gebleven. Nu wordt het pand gebruikt voor gehandicaptensport.

Bewaarschool in 2010. Beeld: Hans Lensink.

Mazelen op school

De verplichte mazelenprik was er rond 1920 nog niet. Hartverscheurend is het verhaal van Dinneke Spaans over haar tweelingzusjes. Ze heeft haar zusjes nooit gekend.

“Mijn tweelingzusjes zusjes Corrie en Ada Spaans gingen iedere dag met veel plezier naar de school aan het Noordse Bosje. In die tijd was het leven nog niet zo hectisch. En het was toen nog mogelijk dat de verkeersagent van de Kerkbrink de twee kleuters veilig naar de overkant bracht. Onderweg schommelden ze even op de kettingen van het deftige huis op de ‘s-Gravelandseweg, dan huppelden ze door de Kerkstraat naar de Schoutenstraat.

Bij de bakkerswinkel hurkten ze op het rooster onder de etalage om naar de koekjesbakkende bakkers te kijken. Steevast kregen de twee vrolijke kleuters twee koekjes van de bakker. Er heerste mazelen op school en Corrie en Ada werden ziek. Toen daar ook nog eens longontsteking bij kwam was dit voor beide zusjes fataal. Maar zusje Beppie was ook ziek. Ze kon niet naar het ziekenhuis, omdat ze dan andere kinderen kon besmetten. Mijn ouders waren ten einde raad. De huisarts ging naar de burgemeester en zei hem dat die mensen niet nog een kind mochten verliezen.

Gelukkig trok de burgemeester zich het lot van ons gezin aan en gaf opdracht een lege barak in te richten en een verpleegster aan te stellen om voor de zieke Beppie te zorgen. Om niet nog meer zieke kinderen te krijgen, werden de andere twee kinderen uit ons gezin door familie meegenomen. Met lood in hun schoenen gingen mijn ouders de volgende dag hun zieke kind opzoeken. Tot hun opluchting zagen ze dat Beppie aan de betere hand was.

Auteur: Margriet van Seumeren (red.) m.m.v. Corry Dubois

Bronnen

Onderwijs in Hilversum: Van dorpsschool tot media academie. Uitgegeven ter gelegenheid van het 6e lustrum van de historische kring ‘Albertus Perk’, 2006, geschreven door C. van Heusden-Spaans, p. 20.

Hilversum anno 1850: Leven in een dorp van landbouw en textielnijverheid in de 19e eeuw. Uitgegeven door de historische kring ‘Albertus Perk’, geschreven door Jan J. van Herpen.

www.tgooi.info

Publicatiedatum: 07/07/2011