Beeld: Wilhelmina in brons

Dit bronzen beeld op een vierkante zuil in het Oranjepark is van de schilder en beeldhouwster Charlotte Dorothée barones van Pallandt (1898-1997). Het is een verkleinde bronzen versie van het stenen origineel in Rotterdam. De opdracht in 1966 luidde Wilhelmina Helena Paulina Maria van Oranje-Nassau uit te beelden als de koningin van het verzet: wilskrachtig en onverzettelijk. Van Pallandt wordt beschouwd als één van de belangrijkste Nederlandse beeldhouwsters van de twintigste eeuw.

Levensloop

Al in haar jeugd bleek Van Pallandt zeer begaafd. Tekenen, schilderen en piano spelen hadden haar voorkeur, maar voor een vrouw lag een carrière als kunstenares niet voor de hand. Nadat haar huwelijk met de diplomaat Adolph graaf van Rechteren na vier jaar in 1923 was beëindigd, ging zij haar eigen weg. Tot 1928 was ze actief als schilder; vanaf 1929 begon ze met beeldhouwen. Van Pallandt was gespecialiseerd in portretkoppen en naakten. Het beeld van Wilhelmina staat ook – in brons – voor het paleis Noordeinde in Den Haag.

Tot op zeer hoge leeftijd wijdt Van Pallandt al haar tijd aan beeldhouwen. Ze was iemand voor wie haar werk de reden van haar bestaan leek te zijn. In 1978 leidt haar betrokkenheid bij de jongste beeldhouwkunst tot de toekenning van de eerste Charlotte van Pallandt prijs voor kunstenaars tot 35 jaar. Van Pallandt streefde er naar om binnen haar beelden zo veel mogelijk volumes en richtingen op één plan te brengen, een abstraherende constructieve ordening (combinatie figuratief en abstract). Zij wordt gerekend tot De Groep van de figuratieve abstractie.

Het origineel in Rotterdam.

De Groep

De Groep van de figuratieve abstractie (De Groep) is een stroming van (oorspronkelijk) de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. De Groep bestaat voor beeldhouwen uit drie, en voor schilderkunst uit vier generaties. Charlotte van Pallandt valt onder de 2e generatie, zoals ook Mari Andriessen en Piet Esser. Nic Jonk waarvan ook een beeld is opgenomen in deze beeldenroute, behoort tot de 3e generatie met onder andere Eddy Roos. Grondlegger is Prof. Jan Bronner, die de beeldhouwkunst in Nederland op de kaart heeft gezet en dan in het bijzonder de combinatie van beeldhouwen en architectuur. De Groep zag een duidelijke wisselwerking tussen kunst en ruimte. Het figuratieve vindt daardoor zijn abstractie in de verstilling. Bij De Groep is niet de vraag ‘Hoe is het beeld?’, maar ‘Hoe staat het beeld in de ruimte?’; niet ‘Hoe is het schilderij?’, maar ‘Hoe verdraagt zich de verbeelding binnen de compositie?’. Eigenlijk een existentiële vraag naar de verhoudingen binnen het universum.

Publicatiedatum: 01/02/2016