Aankomende weken staan er een paar leuke (gratis) workshops op de agenda van het Frans Hals Museum, onder de paraplu van Gezichten van Noord-Holland. Zo kunnen deelnemers onder begeleiding een eigen portret of verhaal borduren, drukken of leren vertellen.
>
3 min
In de middeleeuwen was het belangrijk dat iedereen kon zien hoe lang jouw familie al aan de macht was en van wie jij afstamde. Dat gebeurde met een zogenaamde successiereeks. Het Graventapijt van Kasteel Radboud is de successiereeks van de Graven van Holland, tot aan Floris V, de bouwer van het kasteel. Tijdens een vierjarig project werden er vijf wandkleden geborduurd door een enthousiaste groep vrijwilligers. Speciaal voor dit project werden ze opgeleid in de traditionele manier van borduren.
>Bijna niemand kent nog de klopjes van Haarlem. De zestiende-eeuwse kloppengemeenschap en hun schuilkerk Sint-Bernardus bestaat al lang niet meer. Toch waren deze ongehuwde katholieke vrouwen in heel Nederland bekend vanwege hun prachtige borduurwerk op kerkelijke gewaden en ander kerkelijk textiel. Stille getuigen van de vele geduldige handen, die bidden door te borduren.
>Vandaag opent de tentoonstelling D(R)AAD, die de kracht van borduren belicht als een vorm van verzet en genezing van trauma’s. Deze tentoonstelling maakt deel uit van een nieuwe reeks van drie hedendaagse kunsttentoonstellingen genaamd Laat Los en Koester. D(R)AAD verbindt verleden en heden door historische borduurwerken te combineren met hedendaagse kunstwerken. Daarnaast wordt in D(R)AAD aandacht besteed aan sociaal-maatschappelijke borduurinitiatieven die borduren gebruiken als een sociaal bindmiddel of als een middel om trauma’s, zowel individueel als collectief, te verwerken.
> 3 min
De liefde voor traditie en textiel is op Marken altijd groot geweest. In de kleurrijke streekdracht zijn veel onderdelen versierd met borduurwerk. Met name de rijglijfjes zijn prachtig geborduurd met bloemmotieven. In 2014 is Marker borduren opgenomen in de Inventaris Immaterieel Erfgoed Nederland.
>Marianne Havermans, deskundige in historisch textiel, vond tijdens haar werk in het Westfries Museum in 1986 meerdere uitzetten in miniatuur. Zo’n kleine uitzet werd niet voor een popje gemaakt, maar was bedoeld als oefening voor een echte uitzet. De afgelopen jaren heeft Marianne de herkomst van en verhaal achter de miniatuurtjes in kaart weten te brengen, wat resulteerde in een fraai boek onder de titel ‘In ’t kleijn. Een uitzet in miniatuur 1830-1850’.
>Een merklap is een linnen oefenlap waarop het alfabet, cijfers en motieven zijn geborduurd. De merklap van Johanna Sikking (1799) behoort tot de oudste, bewaard gebleven gedateerde merklappen van het Burgerweeshuis in Amsterdam.
>Wie loopt er nog in klederdracht? Elk dorp eigen kledingvoorschriften? Ondenkbaar. Dat was vroeger in veel plaatsen anders. Daar liep je twee jaar in de rouw na de dood van een ouder.
>