Wieringerwerf

De Wierschuur: Gered van instorting Dijkgat 17 april 1945 De steentijdkano uit het Robbenoordbos Zeegras oogsten voor de dijk Opgeblazen IJsselmeerdijk 1945 Van burenplicht tot begrafenisvereniging De Laatste Eer De kano van de Wieringermeer Noordkop: leven in de Wieringermeerpolder

De Wierschuur: Gered van instorting

Zeegras was een belangrijke pijler onder de economie van het voormalige eiland Wieringen. Vele eilandbewoners werkten lange tijd in de wierindustrie en sloegen de plantjes op in zogenaamde wierschuren, tot een schimmelziekte en de aanleg van de Afsluitdijk dit proces abrupt tot een einde bracht.

>

Dijkgat 17 april 1945

Op 17 april 1945, achttien dagen voor het einde van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, blies de Duitse bezetter de IJsselmeerdijk van de Wieringermeer op met explosieven.

>

De steentijdkano uit het Robbenoordbos

Dat de Wieringermeer, het jonge cultuurgebied, een heel oude voorgeschiedenis heeft is bevestigd door verschillende vondsten uit de nieuwe steentijd (neolithicum, 5000-2000 v. Chr.). Bij Slootdorp zijn nederzettingsresten (3100 v. Chr.) gevonden en hier tussen het Robbenoordbos en het Dijkgatsbos werd een boomstamkano uit het midden van het neolithicum gevonden tijdens de werkzaamheden voor een nieuw natuurgebied.

Lees meer

>

De steentijdkano uit het Robbenoordbos in de Wieringermeer

Dat de Wieringermeer, het jonge cultuurgebied, een heel oude voorgeschiedenis heeft is bevestigd door verschillende vondsten uit de nieuwe steentijd (neolithicum, 5000-2000 v. Chr.). Bij Slootdorp zijn nederzettingsresten (3100 v. Chr.) gevonden en hier tussen het Robbenoordbos en het Dijkgatsbos werd in 2007 een boomstamkano uit het midden van het neolithicum gevonden tijdens de werkzaamheden voor een nieuw natuurgebied. In de tijd dat de bewoners van het gebied de kano gebruikten (rond 3300 v. Chr.) werd het landschap doorsneden met kreken en waterlopen. Waarschijnlijk werd er met de kano gevist. Rond 2200 v. Chr. steeg de zeespiegel en werd de Kop van Noord-Holland buiten de verhoogde stuwwallen van Wieringen en Texel onbewoonbaar.

>

Zeegras oogsten voor de dijk

Wieringen is eeuwenlang beschermd geweest door zeewier. Omstreeks de elfde eeuw was het veen rond Wieringen en Texel zo sterk geërodeerd en door stormvloeden weggeslagen dat de beide eilanden ontstonden. Vanaf dat moment werden de laaggelegen kuststroken bedreigd door het water. In deze tijd werden bijzondere dijken aangelegd ter bescherming van het land: de wierdijken. De Wierdijk is sinds 1986 een provinciaal monument.

>

Opgeblazen IJsselmeerdijk 1945

Op deze plek, enkele kilometers ten zuidoosten van Den Oever, herinneren twee wielen ofwel binnenmeertjes en een kronkel in de dijk aan de ramp die hier op 17 april 1945 plaatsvindt. Duizenden mensen moeten vluchten voor het water.

>

Van burenplicht tot begrafenisvereniging De Laatste Eer

Op Wieringen kende men, voor de oprichting van de Rouwkoetsvereniging Westerland rond 1920, de burenplicht. Hoe sober ook, het medeleven van de eilandbewoners bij teraardebestellingen was door de eeuwen heen een ontroerend schouwspel. Het waren allen rouwdragenden: de buurman, die met zijn boerenwagen en paard het lijk vervoerde en de buren die achter de wagen liepen. Zo volbrachten zij hun ‘burenplicht’ en bewezen hem of haar, die ze van nabij hadden gekend, diep bedroefd de laatste eer.

>

De kano van de Wieringermeer

In 2007 werd bij een natuurontwikkelingsproject in de Wieringermeer, vlakbij de IJssselmeerdijk, de resten van een prehistorische kano gevonden. Minder compleet dan die van Uitgeest, wat platgedrukt en met een recente drainagepijp er doorheen, maar wel twee keer zou oud, dat wil zeggen, niet 2600 jaar oud, maar 5300 jaar oud. Dat is ouder dan de piramiden van Cheops… Zo blijkt dat het vrij jonge cultuurgebied in de Wieringermeer een wel heel oude voorgeschiedenis heeft.

>

Noordkop: leven in de Wieringermeerpolder

‘De opera van de Wieringermeer’ beloofde in 2012 de grote finale van het verhalenproject Beloofd Land te worden. Podiumkunstenaars uit de Wieringermeer presenteerden de verhalen uit de geschiedenis van de polder.

>