“Een haastloozen passagier….”

Ziehier weer een van die stille rivierstadjes, slechts gebrekkig met het groote verkeer aangesloten door booten, die binnenreederijen er laten stoppen, om soms eens een haastloozen passagier,in hoofdzaak echter de enorme hoeveelheden zuivelproducten aan boord te laden. Zo beschreef Jan Feith in 1915 Uithoorn in zijn boekje De Haarlemmermeerlijnen.

Hij nam daarbij een foto van het verstilde Vrouwenakker. De naam “Vrouwenakker” doet de fantasie prikkelen, maar is waarschijnlijk terug te voeren op Vroonacker, grond van de landheer belast met diensten die voor hem verricht moesten worden. De nieuwe brug dateert van juni 2008 en verving het metalen exemplaar uit 1940.

Houten klapbrug Vrouwenakker, genomen richting Uithoorn. Collectie SOUDK.

Op een oude kaart uit de 17e eeuw wordt de naam “vrouwen acker” gedrukt in het gebied langs de Kleine Drecht tussen de Amstel (Drecht) en Quakel (centrum De Kwakel). Er was nog geen sprake van een brug, maar van een verlaat d.w.z. een schutsluisje voor de kleine scheepvaart. Eenmaal op de Kleine Drecht kon men varen via de Legmeer naar Amstelveen en via het Zijdelmeer naar Uithoorn.

En gevaren werd er! Immers, door de zachte veenbodem waren de wegen bij regenval nauwelijks begaanbaar. Bij Vrouwenakker waren diverse scheepmakers gevestigd die onder meer turfpontschepen bouwden voor het vervoer van turf naar Amsterdam.

Bron: Stichting Oud Uithoorn / De Kwakel

Publicatiedatum: 07/08/2013