Rode Paal: grensgeval

Het valt nauwelijks op. Toch vertelt het rode stenen paaltje op de hoek van de Amsteldijk en de Hollandse dijk een heel verhaal. Het is een grensgeval. De grens van Holland en Utrecht. Vlakbij ligt een grote ijzeren goot als rijksmonument.

Tweehonderd jaar geleden kon je een versnapering bestellen in herberg De Roode Paal. Dat café aan de Amstel is verdwenen. Van alles is hier veranderd. Maar de rode paal staat er nog. De benaming is een verbastering van ‘rooipaal’, grenspaal.

Deze regio behoorde van oudsher tot het kapittel van Sint Jan. De bisschop van Utrecht had het hier voor het zeggen. Dat leidde tot grensgeschillen met de graaf van Holland. Daarbij speelde de overlast mee die Holland had van water dat vanuit Utrecht hierheen stroomde. In 1629 gaven de Staten toestemming om een dijk aan te leggen. Die dijk loopt van de rode paal tot aan de Bovenkerkerweg. Thamerdijk of Hollandse dijk werd die dijk genoemd. Het is een van dijken rond de Bovenkerkerpolder.

Grenspaaltje van Holland en Utrecht

Grenspaaltje van Holland en Utrecht Op de grens van de gemeenten Amstelveen en Uithoorn staat dit rode paaltje. Op het punt waar de Hollandse dijk aansluit op de Amsteldijk. Dit was ooit de grens van Holland en Utrecht. Foto: Tineke Blok.

Stoomgemaal

Ten westen van de Bovenkerkerpolder klotsten indertijd de Legmeerplassen. Tussen Uithoorn en Bovenkerk. Om die plassen droog te malen kwam er in 1876 een stoomgemaal aan de Hollandse dijk. Het water uit het Legmeer werd in de Amstel gepompt. Uit die tijd dateert een geklonken open stalen goot die het water van het gemaal afvoert naar de rivier. Kwajongens zwommen wel in die brede goot. Het oude gemaal wordt in 2012 vervangen door een modern exemplaar, maar de uitstroomgoot die uit 1884 dateert blijft in gebruik.

Publicatiedatum: 18/03/2012