Monumenten opknappen gaat niet altijd van een leien dakje
Het is heel bijzonder om in een Zaans monumentaal huis te wonen, maar je moet er veel tijd en geld in steken. En de ondersteuning laat nog wel eens te wensen over.
>Het is heel bijzonder om in een Zaans monumentaal huis te wonen, maar je moet er veel tijd en geld in steken. En de ondersteuning laat nog wel eens te wensen over.
>De Zaanstreek telt bijna 600 monumenten. In een groot aantal wordt gewoond. Vijf jaar geleden betrokken journalist/schrijver Rosa Koelemeijer en haar partner een monumentaal huis in het centrum van Krommenie. Ze wilde weten hoe andere mensen in hun ‘monument’ woonden, want tijdens Open Monumentendagen stellen maar weinig particuliere huiseigenaren hun huis open. Koelemeijer mocht bij twaalf bewoners van monumentale woonhuizen een kijkje nemen, om erachter te komen hoe het is om in een molen, een pakhuis, een kerk of een houten koopmanshuis te wonen. Vervolgens maakte ze er een prachtig vormgegeven boek van.
>Papageno Huis Laren is gevestigd in de voormalige villa Dennenoord aan de Naarderstraat. In het negentiende-eeuwse monument kunnen autistische jongeren begeleid wonen. Maar voordat deze instelling in 2015 zijn deuren opende, kende het woonhuis verschillende bewoners. Wat is er nu nog over hen terug te vinden?
>Ergens in 2025 gaan de deuren van het fraaie buitenhuis Trompenburgh in ’s-Graveland weer open voor publiek, maar nu is de restauratie nog in volle gang. De redactie van Oneindig Noord-Holland nam er al vast een kijkje.
>Aan de Dorpsstraat in Nieuwe Niedorp staan een basisschool en een voormalige onderwijzerswoning uit de jaren 1930. De twee gemeentelijke monumenten zijn prachtige voorbeelden van de traditionalistische stijl. Al ruim 18 jaar woont Gerald Langerak samen met zijn vrouw Jannie in de karakteristieke woning. Oneindig Noord-Holland sprak met hem over de geschiedenis van de gebouwen en over hoe het is om in zo’n bijzonder monument te wonen.
>Boerderij ‘Het Uijlebosch’ heeft zijn functie als Kringenwetboerderij verloren. Waar vroeger de schapen stonden en de boer zijn koeien molk, is nu stichting Herstelling gehuisvest. ‘De Zeehoeve’, zoals het complex nu heet, is een diagnosecentrum. Hier kunnen mensen geholpen worden om hun kwaliteiten te benutten en een advies krijgen voor een passend (werk)traject.
>