De verbindende schakel

Centraal in de tentoonstelling staat de 101-jarige Willy Klaauwer, moeder en oma van de kunstenaars. Opgegroeid in Nederlands-Indië houdt zij het Indische erfgoed van de familie levend met verhalen, liedjes, recepten en fotoalbums. Samen vormen ze de basis voor een veelzijdige, multimediale tentoonstelling waarin heden en verleden in elkaar overlopen.

Willy Klaauwer in Tjimahi, 1926, fotografische afdruk.

Vier kunstenaars, vier perspectieven

De vier kunstenaars werken ieder vanuit een eigen kunstpraktijk en benaderen het familieverhaal vanuit verschillende invalshoeken. Ondanks hun uiteenlopende stijlen en technieken, delen ze een aandacht voor detail, voorliefde voor kleurrijke materialen en patronen en een verhalende en onderzoekende aanpak.

Peter van Hout maakt tekeningen, textielwerken en objecten waarin herinneringen aan de Indische cultuur centraal staan. Muziek, en met name Indorock, speelt daarbij een belangrijke rol. Daarnaast richt Peter zijn blik op het hedendaagse Azië. Zijn textiele poppen vormen levensechte portretten van moderne stadsbewoners en verbinden verleden en heden.

Marja van Hout verwerkt documenten uit het familiearchief, zoals brieven, diploma’s en foto’s, in textiele installaties. Door te borduren geeft zij emotioneel geladen gebeurtenissen uit het verleden betekenis. Met de bevrijdingsrok die ze voor haar moeder heeft gemaakt, vraagt zij aandacht voor het oorlogsleed in Nederlands-Indië dat lange tijd weinig erkenning en begrip kreeg.

Erik van der Veen vertaalt familieverhalen naar eigentijdse patronen en textiele objecten. Jeugdherinneringen, verhalen, eetgewoonten en de schepen die een belangrijke rol spelen in de familiegeschiedenis keren terug in zijn werk als patronen en zachte sculpturen. Voor deze expositie reageerde hij op het werk van de andere familieleden en ging actief samenwerkingen met hun aan.

Floris van der Veen onderzoekt in zijn schilderijen hoe het koloniale verleden doorwerkt in volgende generaties. Hij schildert in olieverf die hij zelf maakt met materialen en technieken die ook in de VOC-tijd werden gebruikt. Daarmee verbindt hij historische context met hedendaagse onderwerpen waaronder familieleden, vrienden en zijn eigen gezin.

Erik van der Veen, Repatriëringsschip Johan van Oldebarnevelt, 2026, katoen, spuitverf, polypropyleensnippers, 185 x 50 x 35 cm.

Een gedeelde geschiedenis

De tentoonstelling raakt aan een bredere werkelijkheid: bijna één op de tien Nederlanders heeft een familiegeschiedenis gerelateerd aan voormalig Nederlands-Indië. HoutVeen nodigt bezoekers uit stil te staan bij hun eigen afkomst en bij de manier waarop geschiedenis zich nestelt in verhalen die van generatie op generatie in families worden doorgegeven.

Peter van Hout, Angklung Sounds, 2025, pop van schuimrubber, vilt, kant, papier, knoopjes en garen, met bamboe en borduurwerk op vilt, 63 x 35 cm.

Publieksprogramma

Rondom de tentoonstelling is een uitgebreid publieksprogramma. Zo verzorgen Erik en Floris van der Veen een artist talk, geven Peter en Marja van Hout een workshop borduren en gaan Marc Claassen (boek: Lieflijk Indië) en fotograaf Armando Ello (boek: Twijfelindo) met elkaar en de kunstenaars in gesprek over de betekenis van het Indische verleden voor huidige en toekomstige generaties.

Floris van der Veen, Ot, Jet en de kip, 2026, zelfgemaakte 17de-eeuwse olieverf op doek, 21 x 27 cm.

HoutVeen: 1 familie, 4 gezichten. Van Borobudur tot Bavo is van 10 juli tot en met 25 oktober 2026 te zien in Verwey Museum Haarlem. Meer informatie over de tentoonstelling en het publieksprogramma is te vinden op www.verweymuseumhaarlem.nl.

Bron: Verwey Museum Haarlem