Het rijtjeshuis aan de J.P. Coenstraat 80 in Hilversum is er een zoals alle andere. Een onopvallende doorzonwoning, gebouwd tijdens de naoorlogse woningnood in de jaren vijftig. Voor die tijd was het huis van alle gemakken voorzien: een warme kachel in de woonkamer, een badkamer met douche op de eerste verdieping en een riante achtertuin om in de zomermaanden te vertoeven. Boven waren maar liefst drie slaapkamers aanwezig en een vlizotrap gaf toegang tot een ruime zolder voor opslag.

De J.P. Coenstraat 80, het huis van Ton en Nel Sloëtjes. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Toen Ton en Nel Sloëtjes dit huis in 1955 kochten, waren ze net getrouwd. Ze hadden veel geluk dat ze zo snel een woning konden krijgen om hun leven samen in te starten. Een jaar later werd hun zoon Henk geboren, die in het huis is opgegroeid. Hun hele huwelijksleven zijn Ton en Nel op deze plek blijven wonen en in die tijd hebben ze nauwelijks iets aan het interieur veranderd. Er werd zelden iets weggegooid. Het echtpaar leefde zuinig en vond het niet nodig om de modernste apparaten in huis te halen of mee te doen met de nieuwste woontrends. Daarom is alles zo goed bewaard gebleven.

In de eetkamer hangt een trouwfoto van Ton en Nel aan de muur. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Vast weekritme

Zodra je de voordeur opent, stap je het leven van de familie Sloëtjes binnen. Aan de kapstok hangen de beige jassen van Ton en Nel, alsof ze elk moment de trap af kunnen lopen om ze aan te trekken. Ernaast is een bakelieten telefoon met draaischijf aan de muur bevestigd, die Nel elke avond gebruikte om haar ouders te bellen. Omdat bellen destijds duur was, hielden ze het meestal kort. Langere boodschappen zette Nel in haar wekelijkse brieven, die ze elke woensdag aan haar ouders stuurde. De brieven geven een mooi inkijkje in hoe het gezinsleven van de familie Sloëtjes eruit zag.

Alles wijst erop dat Ton en Nel nooit zijn weggeweest. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Ton en Nel hadden namelijk zo hun eigen gewoontes en maniertjes. Elke week kende min of meer hetzelfde ritme. Op maandag deed Nel de was, op dinsdag en donderdag maakte ze de kamers schoon. Vrijdag was de buitenkant van het huis aan de beurt en op zaterdag maaide Ton het gras. Nel kookte een aantal gerechten in een vaste volgorde, die elke twee weken opnieuw begon. Zo maakte ze iedere vrijdag draadjesvlees in een braadpan. En na het eten dronken Ton en Nel koffie in de woonkamer, ieder in hun eigen vaste stoel. De bank was bedoeld voor Henk en eventuele visite.

In de woonkamer kon gelezen worden, naar de radio worden geluisterd en zelfs tv worden gekeken. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Zondags servies

Het koken deed Nel in de typische jaren vijftig keuken aan het eind van de gang, met granito aanrechtblad, petroleumstel en een geruit gordijntje onder de gootsteen. Wie de keukenkastjes opentrekt, ontdekt al snel dat zelfs hier alles nog op zijn oorspronkelijke plek staat. In de kasten liggen Droste cacaoblikken, Melitta koffiefilters en Terra kerriepotjes die vroeger in elk huishouden te vinden waren. Maar ook het dagelijks servies staat hier nog op de plank – voor het zondagse servies was immers een speciale servieskast in de woonkamer gereserveerd.

‘Oost – west, thuis best’, dat moeten Ton en Nel ook gedacht hebben, want ze zijn hun hele leven in Hilversum blijven wonen. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

De woonkamer was de enige ruimte van het huis die verwarmd was. Een kachel, met obligate mantelklok en beeldjes op de schouw, verspreidde een behaaglijke warmte door de ruimte. Typisch voor een doorzonwoning uit deze tijd was dat er geen scheiding zat tussen de woonkamer en de eetkamer, waardoor licht zowel vanaf de voorkant als de achterkant de woning in viel. Dat creëerde een veel lichter en ruimtelijker gevoel dan in woningen die voor de oorlog gebouwd waren. Een fijne plek voor Nel om op haar gemak de Beatrijs te lezen – haar favoriete weekblad voor katholieke vrouwen.

Links: Een opwindbare mantelklok op de schouw geeft de tijd aan. Rechts: Theeservies op een verrijdbare trolley. Foto’s: Sarah Remmerts de Vries.

Huwelijksvreugd

Ook boven zijn de kamers nog in originele staat. In het trappenhuis ligt vloerzeil op de grond van de bekende Balatum-fabriek uit Huizen en aan de muren hangt behang van Rath en Doodeheefver. Heel modieus was het slaapkamer ameublement van Ton en Nel, bestaande uit het bed, de nachtkastjes, een kaptafel en een kledingkast. Zo’n bij elkaar passende set was destijds een van de belangrijkste aankopen van een pasgetrouwd stel. In hun slaapkamer zijn nog veel meer verwijzingen naar hun huwelijk te vinden. Niet alleen prijkt boven de kaptafel een glamourfoto van Nel in haar trouwjurk, maar ze bewaarde ook de ingelijste trouwakte in haar nachtkastje.

De slaapkamer van Ton en Nel met het bij elkaar passende ameublement. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Aan de andere kant van de gang ligt de slaapkamer van zoon Henk, die met zowel een babywieg als een eenpersoonsbed twee momentopnames uit zijn jeugd laat zien. Aan de muur hangen Tomado-rekjes met Dinky Toys, op een kastje staan zelfgebouwde ruimteschepen – een testament van de indruk die de maanlanding in 1969 gemaakt moet hebben op de jongen. Op het bureau staat een heuse Rolodex en wie de lades van het kastje naast de wieg open trekt, wordt getrakteerd op de babykleertjes van Henk. Hoewel de kinderkamer natuurlijk niet altijd hetzelfde is gebleven, heeft hij de ruimte op basis van zijn herinnering in oude staat teruggebracht.

Links: In de lades van de kast in de kinderkamer zijn de babykleertjes van zoon Henk te bewonderen. Rechts: Handgemaakte modellen van ruimtevaartuigen. Foto’s: Sarah Remmerts de Vries.

Woning wordt museum

Na de dood van Nel in 1988 en Ton in 2008 kwam het huis in bezit van Henk. Hij kon het niet over zijn hart verkrijgen om het te verkopen, omdat hij hier naar eigen zeggen de gelukkigste jaren van zijn leven had beleefd. Henk woonde zelf in een stolpboerderij in Wognum, maar bracht elke maand een weekend door in zijn ouderlijk huis in Hilversum. Dan gaf hij de planten water, las wat in de krant en waande zich even terug in zijn jeugd. Om ‘zijn’ huis voor het nageslacht te bewaren, liet hij de woning bij zijn overlijden in 2021 na aan Hendrick de Keyser Monumenten.

In de logeerkamer staat een babyfoto van Henk op tafel. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Voor Hendrick de Keyser, die zich als doel gesteld had om 500 jaar woongeschiedenis in beeld te brengen, was de verwerving van Huis Sloëtjes een droom. Maar het conserveren bleek niet gemakkelijk, juist omdat er zoveel uiteenlopende spulletjes in het huis stonden. Het schoonmaken van het huis en de registratie van de objecten nam heel wat tijd in beslag. Na vier jaar lukte het om Huis Sloëtjes in het museumregister op te laten nemen en was Hilversum een nieuw museum rijker. Intiem en persoonlijk, precies zoals Henk het had gewild.

In Huis Sloëtjes kun je vijf verschillende tours volgen om het museum te bekijken door de ogen van een collectiebeheerder, schrijver, architectuurhistoricus, kunstenaar en antropoloog. Foto: Sarah Remmerts de Vries.

Huis Sloëtjes is elke vrijdag en zaterdag geopend van 11:00 tot 17:00 uur. Vanwege de beperkte capaciteit kan Huis Sloëtjes maximaal vijf bezoekers per uur ontvangen. Wie het museumhuis wil bezoeken, kan een tijdslot reserveren via de website van Hendrick de Keyser. Voor Museumkaarthouders is de toegang gratis.

Tekst en foto’s: Sarah Remmerts de Vries

Bronnen:

• Bezoek aan Huis Sloëtjes in Hilversum (22 januari 2026).
• Hendrick de Keyser Monumenten.
• BinnensteBuiten, KRO-NCRV.