Aan het eind van de negentiende eeuw richten steeds meer kunstenaars hun aandacht op de natuur. Ze ontvluchten de groeiende steden met hun moderne industrie en trekken naar het Gooise platteland om daar idyllische landschappen en pittoreske dorpsgezichten vast te leggen. In kunstenaarsdorpen als Laren en Blaricum raken ze geïnspireerd door zowel de schoonheid van de omgeving als het eenvoudige leven van de boerenbevolking.
>Anna Brugh trouwde in 1895 met de welgestelde Amerikaan William Singer. Samen met zijn beste vriend Martin Borgord reisden ze de wereld rond. Ze woonden in Pittsburgh (Amerika), Parijs, Laren, Olden en Dalheim (Noorwegen). Anna was het gelukkigst in hun villa De Wilde Zwanen in Laren, William daarentegen in de natuur in Noorwegen. En Martin? Die stond ertussen in.
>In Parijs had het echtpaar voor het eerst van Laren gehoord en toen ‘moesten ze er wel heen’. Zoals zovele artistiekelingen begin twintigste eeuw was het echtpaar Singer na aankomst getroffen door de natuur en de sfeer in het onbedorven Laren en vestigden zij zich hier voor lange tijd. De steenrijke miljonairs bouwden hier een uitgebreide kunstcollectie op die Anna na de dood van haar man William in 1943 onderbracht in een stichting. In de jaren 50 groeide dit uit in het uitgebreide kunst- en cultuur centrum dat het Singer Laren dezer dagen is.
>De foyer van Singer Laren is elk jaar in de tweede helft van december helemaal in kerstsferen gehuld. Met boom en lichtjes en veel kleur, rond de majestueuze schouw. Honderd jaar geleden was de foyer de woonkamer van Anna en William Singer. Maar hoe zag hun kerst er eigenlijk uit? Met een diner, een kerstboom en Santa Claus, misschien?
>