Kees Verwey wordt vaak als een traditioneel kunstenaar gezien, maar gedurende zijn hele leven maakt hij uitstapjes naar vernieuwingen in zijn werk. De door hem zo bewonderde leermeester Henri Frédéric Boot (1877-1963) brengt hem de kunst van het ‘traditioneel’ schilderen grondig bij. Met veel plezier volgt hij ook de ontwikkelingen in de kunstwereld en laat zich graag inspireren door kunstenaars als Picasso, Matisse, Bonnard, maar ook Floris Verster, Karel Appel, Armando en Peter Struycken.

Kees Verwey – Strand bij Zandvoort, 1938, olieverf op doek, Stichting Kees Verwey.

Een vroeg voorbeeld van zo’n uitstapje is het schilderij Strand bij Zandvoort uit 1938 waarbij hij zich duidelijk heeft laten inspireren door de impressionisten. Pas vanaf 1948 durft Verwey verder te gaan en streeft hij zijn oude leermeester Boot voorbij. Verwey blijft zijn hele leven aarzelen tussen traditie en vernieuwing. Ode aan Bonnard uit 1984 is hiervan ook een mooi voorbeeld. Een constante in Verweys oeuvre blijft het kijken. Met alle verandering van techniek, standpunt of kleur is het kijken zijn grote drijfveer. Zo ervaart hij het schilderen of tekenen keer op keer als een nieuw avontuur. Dit uitgangspunt verandert in de loop der jaren niet of nauwelijks.

Ontdek het veelzijdige oeuvre van Kees Verwey, een van de belangrijkste Nederlandse schilders van de 20ste eeuw.

Kees Verwey – Ode aan Bonnard, 1984, olieverf op doek, Stichting Kees Verwey.

Kees Verwey – een leven lang schilder is van 6 augustus 2026 t/m februari 2027 te zien in Verwey Museum Haarlem.

Bron: Verwey Museum Haarlem