Aanvankelijk was het plan een speelfilm te maken over het landbouwbeleid van de Europese Gemeenschap, waar grootschalige productie voorop stond en de kleine boer in de knel kwam (zie ook: Overstag). Op zoek naar een voorbeeld uit de werkelijkheid kwam het Amsterdams Stadsjournaal in contact met een groep jonge boeren uit de Eilandspolder. In dit waterrijke oude weide- en tuinbouwgebied in het hart van Noord-Holland werd nog gewerkt op eeuwenoude, traditionele wijze. Kavels op verschillende eilandjes waren alleen over water bereikbaar en vee en mest werden met lage schuiten door de polder verplaatst.

De film volgt het zware fysieke werk van een boer. Voor zijn jonge gezin wenst hij een betere toekomst, misschien wel op een modern agrarisch bedrijf in de Flevopolder. Ook andere jonge boeren twijfelen over hun toekomst. Ze zijn verknocht aan het dorp en aan de familieboerderij. Verhuizing naar een nieuwe dunbevolkte polder betekent ook sociaal isolement. Een oplossing zou zijn om de Eilandspolder te herstructureren door de aanleg van dammen, zodat moderne bedrijfsvoering mogelijk wordt. Dat stuit op verzet van Staatsbosbeheer, dat veel grond heeft aangekocht als reservaat voor weidevogels. Deze impasse zou nog een generatie voortduren. Pas in 2005 werd de polder veranderd naar een rijpolder, met behoud van natuurwaarden.

De zorg voor een leefbaar platteland en een toekomstbestendig boerenbedrijf is tegenwoordig nog net zo actueel als in 1979.

Still uit de documentaire. Beeld: Eye Filmmuseum.

Stream de documentaire

Deze unieke film is onlangs gedigitaliseerd door Eye Filmmuseum in samenwerking met het Stadsarchief Amsterdam. Hij is nu gratis te bekijken op Eye Film Player.

Bron: Eye Filmmuseum