Om 31 juli 1924 werd om 7 uur het laatste sluitgat in de Amsteldiepdijk van Van Ewijcksluis naar Wieringen gedicht. De dijk, die in de volksmond ook wel de ‘Korte Afsluitdijk’ genoemd wordt, was het eerste grote project van de Zuiderzeewerken. De aanleg van de dijk betekende het einde van Wieringen als eiland, dat in één klap uit zijn isolement werd getrokken.
>Dit jaar is het honderd jaar geleden dat Wieringen door de Amsteldiepdijk met de vaste wal werd verbonden en als eiland ophield te bestaan. Wieringer Eilandmuseum Jan Lont besteedt hier aandacht aan met de thematentoonstelling ‘Wieringen, 100 jaar eiland aan de vaste wal’. Deze tentoonstelling zal een beeld geven van het leven op Wieringen van 1854, het jaar waarin de museumboerderij werd gebouwd, tot 1924, het jaar dat Wieringen definitief geen eiland meer was.
>
2 min
Het mag op deze dag in maart stralend weer zijn, voor luieren op het Lutjestrand van Wieringen is het veel te fris. Laat staan voor een bezoekje aan de Beach Bar ‘Brandend zand’. Het was een memorabel moment toen hier zand werd opgespoten, want Wieringen was tot dan toe het enige Waddeneiland zonder strand.
De aanleg van het Lutjestrand hing samen met het dempen van het zeegat tussen Wieringen en de Anna Paulownapolder in de kop van Noord-Holland. De komst van de Amsteldiepdijk in 1924 was de eerste fase van het veranderen van het Amstelmeer in een zoet watergebied.
De Haukes, gelegen aan de zuidwestkust van Wieringen, was ooit de belangrijkste haven van het eiland. Hier kwamen reizigers en post vanaf het vasteland van Noord-Holland aan. Tijdens de zomermaanden kan het er nog steeds flink druk zijn, maar buiten het vaarseizoen om biedt De Haukes nu een rustige plaats aan overwinteraars, zoals kolganzen en rietganzen.
>