04 mei 1956

Nationaal Monument op de Dam onthuld

Elk jaar is het witte monument op de Dam het middelpunt van herdenkend Nederland. Sinds de onthulling in 1956 verzamelen duizenden mensen zich rond het iconische bouwwerk om stil te staan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en alle oorlogssituaties en vredesmissies nadien.

Meteen na de Tweede Wereldoorlog besluiten de gemeente Amsterdam en de landelijke politiek dat op de Dam een groot Nationaal Monument moet komen. Voordat het zover is, wordt er een tijdelijk monument gebouwd. Het is een halfronde muur met daarin elf nissen met urnen, die veel kritiek ontvangt. Intussen wordt er hard gewerkt om de financiering voor het definitieve monument rond te krijgen. Voor het ontwerp worden de architect Jacobus Oud en beeldhouwer John R├Ądecker aangetrokken, die hun idee in 1950 presenteren. Ondanks kritiek wordt het idee goedgekeurd en uitgevoerd. Koningin Juliana opent in 1956 het nieuwe Nationaal Monument. De grote zuil van twee├źntwintig meter springt het meest in het oog. Voor de symboliek hoef je niet ver te zoeken: op de obelisk staan geketende mannen en een vrouw met vredesduiven. Achter de kolom bevindt zich een muur met een gedicht van Adriaan Roland Holst. Architect Jacobus Oud plaatste rondom het monument grote treden, zodat mensen er kunnen lopen, zitten en praten. Tegenwoordig zie je rondom het monument vooral toeristen en dagjesmensen, die dankbaar gebruik maken van de treden om een hapje te eten of iets te drinken.

Gerelateerd artikel

Het Nationaal Monument op de Dam Nationaal Monument: de dodenherdenking De dodenherdenking in beeld Nationaal monument nadert zijn voltooiing (1954-56)