De eerste Nederlandse heilsoldaat was Gerrit Juriaan Govaars (1866-1954). Zijn enthousiasme werd gewekt door het lezen van een Franse Strijdkreet, die hij van een vriend had geleend. Hierdoor besloot hij op 8 mei 1887 in de Gerard Doustraat te Amsterdam de eerste Nederlandse samenkomst van het Leger des Heils te organiseren. De ‘kerkdienst’ van deze nieuwe, onconventionele organisatie werd destijds met argusogen bekeken. Maar de publieke opinie veranderde snel, toen het Leger zich tijdens de strenge winter van 1890 ontfermde over honderden daklozen. In 1888 vestigde het Leger zijn hoofdkwartier (de ‘Heilstempel’) in het voormalige Eerste Volkskoffiehuis “De Vrede” van de Maatschappij voor den Werkende Stand, aan het Rapenburg 44. Zo startte het maatschappelijk werk van het Leger des Heils in Amsterdam. Pas na de Tweede Wereldoorlog kreeg het Leger grote bekendheid, vanwege de de persoon van Majoor Bosshardt (1913-2007). Deze gemotiveerde Heilssoldate bleef tot op hoge leeftijd actief. In 2009, twee jaar na haar dood, werd de Majoor zelfs uitgeroepen tot grootste Amsterdammer aller tijden.