Verhalen

voormalige Energie Bedrijf Haarlem

Nieuwe Energie is het voormalige EBH-terrein (EBH = Energie Bedrijf Haarlem), de gas-en lichtfabriek van Haarlem. De in Londen gevestigde, maar multinationaal opererende Imperial Continental Gas Association (ICGA) opende in 1836 een gasfabriek Haarlem.

Lees meer

>

voormalige Drijfriemenfabriek

nIn 1801 vestigde Adriaan Drost een leerlooierij op het Harmen Jansveld. Het bedrijf werd later voortgezet door kleinzoon J. Smit. De firma A. Drost en Zoon schakelde omstreeks 1900 over op de productie van drijfriemen. Bekend is dat in die tijd het oude stenen bedrijfsgebouw verbouwd werd en uitgebreid. Bij de opkomende industrie was er grote vraag naar dit drijfriemen. Deze werden gebruikt om de energie, die veelal opgewekt met een stoommachine, over te brengen op machines.

>

Koek- en Beschuitfabriek Van Dijk

nVan Dijk’s Beschuitenfabriek werd gebouwd tussen 1900 en 1902. De architect was J. van den Ban. De directie van de fabriek werd gevormd door onder andere H.J. van Dijk, en de aannemer G.P.J. Beccari.Vanaf 1 februari 1904 is het bedrijf onder dezelfde handelsnaam voortgezet door de fabrikanten Louis en Isidore Cohen. In de Tweede Wereldoorlog stond het bedrijf onder duits beheer. Nadat in 1949 was vastgesteld dat Isidore Cohen in de oorlog was omgekomen is het bedrijf op 31 december 1950 opgeheven.

>

Museum Het Dolhuys

nMuseum Het Dolhuys is het nationaal museum voor de psychiatrie, gevestigd buiten de stadsmuren van Haarlem in het voormalige leprozen-, pest- en dolhuis (oorsprong 1320). Het laatst was het complex in gebruik als crisiscentrum en dagbehandeling voor demente personen.

>

Centraal Station Haarlem

In 1836 werd een eerste concessie voor de bouw van een spoorverbinding verleend. Het huidige stationsgebouw dateert van 1906 en is ontworpen door de architect D.A.N. Margadant. Het gebouw behoort qua architectuur tot de belangrijkste stationsgebouwen in Nederland vanwege de gave staat waarin het zich thans nog bevind.

Lees meer

>

Plop hem aan de tiet

De wekker gaat. Ik zie geen hand voor ogen. Titia steekt haar warrige hoofd om de hoek. We gaan melken.

>

Klavermannen denken groot

Hoewel je het misschien niet direct zou zeggen, was het dorp Winkel ooit het toneel van een bloedige veldslag. In het jaar 933 versloeg een West-Friese krijgsmacht het leger van de Hollandse graaf Arnulf. De naar macht hongerende graaf moest het onderspit delven tegen de niet te onderschatten West-Friese drang naar zelfstandigheid. En die zelfstandigheid, die proef je nog steeds. Ze zit de West-Fries in het bloed.

>

Kadetjes land

We gaan een eindje fietsen. Dus we hijsen ons in truien, jassen, mutsen en handschoenen. Hier een enkele regenjas, daar zelfs een hele wetsuit. Ik grinnik. We zijn heel wat van plan.

>

Het echte fietsen

Vroeger toen ik nog in een dorp woonde, associeerde ik de stad met vrijheid. Of eigenlijk: Vrijheid. Met hoofdletter dus. Toen, in dat dorp waar ik woonde, was ik nog gebonden aan wat de buren vonden, aan wat ik van mijn ouders mocht, aan de regels over wat ‘normaal zijn’ was.

>

Het (non-)museum

‘Geen museum vol met mooie schilderijen; maar een enorm, onaf gebouw, dat als een vreemde eend in het kleine dorpje staat te vereenzamen….’

>

Heldere lijnen

We staan zo dicht mogelijk bij elkaar op één van de hoeken van de kerktoren. Wind. Bovenop de Nederlands Hervormde kerk in Opmeer. Waar komt die oudere mevrouw nou ineens vandaan? Wind. De vrouw vertelt. Boven de wind uit.

>

Groen als gras

Vandaag ben ik voor het eerst van mijn leven in Winkel, een klein dorp in West-Friesland. Kersvers uit de Randstad, met het asfaltstof nog onder mijn zolen. Op het programma staat een bezoek aan de plaatselijke kaasfabriek.

>