Nieuwe Crailoseweg

Door afplaggen was de grond van het Gooise heidegebied in de loop der eeuwen sterk verarmd. Het was een kaal gebied geworden waar weinig groeide. Eind achttiende eeuw gaat men onder invloed van de Romantiek juist op zoek naar een ideale, gevarieerde natuur. Daarin nemen bossen en bomen een belangrijke plaats in. Rond 1800 komt het aanplanten van bossen in zwang. De romantische mens wil dan graag wandelen door bossen en lanen in plaats van op kale heidevlaktes. In 1838 richten de Hilversumse notaris Albertus Perk en parlementariër en ingenieur H.J. Backer uit Naarden de Maatschappij tot Bevordering van de Cultuur in Gooiland op. De Maatschappij wilde de woeste heidegrond omzetten in cultuurgrond. Er was grote werkloosheid en de twee heren wilden de werklozen inzetten om de heide te ontginnen. De Gooise heide was in hun ogen doods, onrendabel en deprimerend. De woeste en schaars gebruikte gronden moesten veranderen in bossen. Bossen verfraaiden niet alleen het landschap, maar waren ook belangrijk voor de houtindustrie. De Maatschappij had heel wat wensen maar er is slechts één project gerealiseerd. Dat is de aanplant van de bomen langs de Nieuwe Crailoseweg. Deze vier kilometer lange laan was een prachtige route om te wandelen, maar voor sommigen te lang.  Misschien omdat het een kaarsrechte weg was met weinig afwisseling, stond de Nieuwe Crailoseweg ook wel bekend als Gebed zonder End.

Nieuwe Crailoseweg.

Nieuwe Crailoseweg.Nieuwe Crailoseweg.

Dit is een routepunt van de fietsroute Over een stuwwal of langs het water: archeologieroute in de Gooi en Vechtstreek.

Publicatiedatum: 27/10/2014