Mammoet, de oertijd anno nu

Af en toe maakt ONH een uitstapje over de provinciegrenzen heen, om te proeven van cultureel erfgoed in andere Nederlandse regio’s . Zo bezochten we de openluchttheatervoorstelling ‘Mammoet’ in het Drentse Buinen.

Op het Buinerveld (onderdeel van De Hondsrug), waar niets je doet vermoeden dat er zoiets bestaat als de Randstad, is een groot podium gebouwd dat uitzicht biedt op de heidevelden zover de horizon reikt. Inclusief grazende paarden en vallende sterren is dit een decor dat ons gewoon in de schoot wordt geworpen.

Mammoet, Stichting Pauperparadijs.Foto: Ben van Duin.

Mythen

Tegen dit decor vertelt een groot team van acteurs over de mythen van de regio, zoals het verhaal van het Meisje van Yde, Het Hert van de Oostvaart, Witte Wieven, maar ook over de mammoetjacht. Hoe meer oerverhalen zich ontvouwen tijdens de voorstelling, hoe meer je beseft dat dit gebied misschien wel dát is, mythisch.

Uit volle borst

De grote cast (je telt al snel een stuk of 30 mensen op het toneel) trekt alles uit de kast om de oertijd in moderne stijl over te brengen. Of eigenlijk trekken de acteurs het uit de vloer, want een aantal enorme podiumluiken brengen soms totaal nieuwe props naar boven.

Mammoet, Stichting Pauperparadijs. Foto: Ben van Duin.

Maar niet alleen de omvang, ook de kracht van het spel zelf valt op. De energie van een aantal hoofdrolspelers lijkt onuitputtelijk en de zangkunsten van een viertal actrices is een waar genot om naar te luisteren. En wanneer er geschreeuwd wordt, uit volle borst, is de echo nog seconden lang te horen over het donkerte van het Buinerveld. Inmiddels was het avond….

Icka

Met het (fictieve) begrip ‘Icka’ wordt in Mammoet een vergelijking gemaakt met het ego van de mens, een begrip waar we een ambivalente relatie mee schijnen te hebben. Het is zoiets als een diepe kern van onszelf waar we mee communiceren en waar we soms naar moeten luisteren en soms ook niet. Mooie overdenkingen waar we, op de terugweg naar Amsterdam, nog over aan het mijmeren bleven.

Mammoet, Stichting Pauperparadijs, Foto: Ben van Duin.

Opvolger

Hoe is deze voorstelling hier terechtgekomen? Uit het niets op de Hondsrug? Dat is niet toevallig. Misschien heeft u het boek Het Pauperparadijs gelezen van Suzanna Jansen? En misschien ook nog de voorstelling gezien die op dat boek gebaseerd was? Deze locatievoorstelling speelde zich af in gevangenismuseum Veenhuizen, volledig in stijl met het boek. Mammoet is de opvolger van deze voorstelling, wat betekent dat het deels dezelfde makers betreft. Na het zien van beide voorstellingen zijn wij erg benieuwd naar voorstelling nummer 3!

De voorstelling Mammoet is 2 weken verlengd is daarmee te zien tot komende zondag, 15 september.

Kijk op https://www.mammoetindrenthe.nl/ voor kaarten.

Tekst: ONH – Charlotte Huiskamp

Publicatiedatum: 11/09/2019