Hoorn

VOC-pakhuizen Onder de Boompjes Het WIC-kantoor te Hoorn: een zwarte bladzijde De J.P. Coen Suite in het Hoornse Van der Valk Hotel Huis Bonck: bevroren in de tijd Westfries Museum: galerij van de Gouden Eeuw Het Statenlogement van Hoorn Het Sint Pietershof: 17e-eeuwse liefdadigheid Het Oost-Indisch Huis: de VOC in Hoorn De welgestelde bewoners van het Foreestenhuis De Waag aan de oude Kaasmarkt Toonbeeld van macht: de Hoornse Oosterpoort De Oosterkerk: schipperskerk van Hoorn De Nieuwe Doelen en de schutterij van Hoorn De Mariatoren in Hoorn Blikvanger in de haven: de Hoornse Hoofdtoren De Hoornse Boterhal: van gasthuis naar kunstcentrum De Bossuhuizen aan de Slapershaven Boerderij de Barmhartige Samaritaan Tabo, een zwarte jongen in het Hoorn van de Gouden Eeuw Het museum van jouw eigen jeugd Acht keer verdwenen, verminkt en vernield Noord Holland vol schaatsgeschiedenis Koning Lodewijk schenkt VOC-monument aan Hoorn

Picasso was hier!

In 1905, toen hij nog niet de internationaal befaamde kunstenaar was die hij later zou worden, verbleef Picasso enkele weken in onze regio. Hij tekende en schilderde in Schoorl, Hoorn en Alkmaar. Waarom ging hij onze kant uit voor een vakantie?

>

Een Indisch Marktplein in hartje Hoorn

De stad Hoorn maakte zich op voor een grote gebeurtenis. Sommige spraken zelfs van een nationale gebeurtenis. Ter ere van de 350ste geboortedag van Jan Pieterszoon Coen in januari 1937 wilde de stad grootse feesten vieren, maar het winterseizoen was hier niet voor geschikt. Gekozen werd de volkse vieringen naar de zomer te verplaatsen. Van 30 juni tot 4 juli 1937 werd Hoorn daarom omgedoopt tot Coenstad. Belangrijkste onderdelen van de vieringen waren een openluchtspel en een historische optocht met personen uit de tijd van Coen. Maar bij deze vieringen te ere van de stichter van Batavia en grondlegger van het koloniale rijk in Nederlands-Indië, was er ook plek voor cultuur uit dit koloniale gewest. Dat kon men bewonderen op het Indische marktplein.

>

Museum van de Gouden Eeuw

In één van de oudste gebouwen van Hoorn is sinds 1881 het Westfries Museum gevestigd. Het rijksmonument aan de Roode Steen stamt uit 1632 en deed ooit dienst als de vergaderplaats van de Gecommitteerde Raden van West-Friesland en het Noorderkwartier. Een historisch gebouw met allure waar de museumcollectie tot haar recht komt.

>

Sinter Maarten

In Hoorn waren de Sint Maarten feesten gedurende drie dagen. Een dag liepen de kinderen langs de huizen met bogen, de andere dag verkleed en de derde dag zaten zij voor de deur met een versierd tafeltje.

>

Kermis krijtstrepen

De kermis opbouw werd vroeger in Hoorn ingeluid door kinderen. Deze verzamelden zich op twaalf uur op het kerkplein met plankje en schoolbord krijt. Tijdens het carillon spel streepten zij de voorbijgangers.

>

Zeerovers uit Hoorn bliezen hun partijtje mee

Vierhonderd jaar geleden waren Nederlandse zeerovers de schrik van de zee. Alleen al de naam van Simon de Danser, Claes Compaen of Cornelis Jol, alias kapitein Houtebeen deed de koopvaardijkapiteins sidderen. Ook zeerovers uit Hoorn bliezen hun partijtje mee.

>

De Hoornse Hop en Scharwoude

In onze tijd denken we bij watersnood al snel aan de Zeeuwse eilanden en de vernietigende kracht van de Noordzee. De Noordzee is natuurlijk gevaarlijk en we moeten onze dijken zo stevig en hoog houden dat we vanuit het Westen niets te duchten hebben. Maar wist je dat de afsluiting van de Zuiderzee alleen maar was ingegeven door de belabberde kwaliteit van de dijken eromheen?

>

Hell’s kitchen in Hoorn

Nog steeds kennen we de term: ‘hij ziet er uit als Hollands welvaren’, als we het hebben over iemand die eigenlijk te dik is. In de 17e eeuw hoefde negentig procent van de bevolking zich niet druk te maken over de lijn. Dat bleef vanzelf wel goed door het harde werken en de eenvoudige leefomstandigheden. Maar de weinigen die het geld bezaten leefden er soms flink op los. Voor hen bestonden de dagelijkse maaltijden (soms wel vier!) niet uit een boterham met tevredenheid, maar uit vlees, wildbraad en veel exotische zoetigheden. Het keukenpersoneel moest heel wat in huis hebben om aan alle wensen te kunnen voldoen.

>

Eten en drinken in de Gouden Eeuw

“Ze geven weinig uit en leven hoofdzakelijk van roggebrood en bier, dat daar echter goedkoop te krijgen is, en voorts alleen van wat hun eigen bedrijf opbrengt”, merkte een reizende Italiaan op over de levensstijl van een West-Friese boerin in 1622.

>

Hoorn en zijn eenhoorn

Er is geen stad ter wereld die zo’n rijke historische band met de eenhoorn heeft als Hoorn. Al eeuwenlang is dit mythische dier de houder van het wapenschild van de stad, waarop een rode hoorn staat afgebeeld. Maar veel meer dan deze hoorn, is de eenhoorn in de loop der tijd hét symbool van de stad geworden.

>

De Maria van Hoorn

In 2007 heeft het Westfries Museum dankzij een actie onder de bevolking en het bedrijfsleven en met steun van de gemeente Hoorn op een veiling van Sotheby’s in New York een bijzonder 15e-eeuws Mariabeeld kunnen verwerven. Naar alle waarschijnlijkheid betreft het de ‘Maria van Hoorn’, een beeld dat in de 15e eeuw het middelpunt was van een Mariacultus.

>

Goede dijkenbouwers zijn nog geen bruggenbouwers

Er staat een handjevol mensen op de IJsselmeerdijk. Ze luisteren aandachtig naar een toespraak. Onder hen is de tienjarige Frank Vlaar, maar hoe langer de toespraak duurt hoe meer afgeleid hij raakt. Hij had helemaal geen zin om op die koude winderige dijk te staan, maar hij moest van zijn vader. Deze staat geïnteresseerd te luisteren en merkt niet dat de gure novemberwind af en toe de vlag die over het monument gedrapeerd is op laat bollen. Frank maakt er een spelletje van om elke keer dat de vlag omhoog geblazen wordt, een glimp van het monument op te vangen. Zo hoeft hij tenminste niet naar die saaie man in dat zwarte pak te luisteren.

>